Categoriearchief: Volhouden

Wat een Bikkelweekend!

Respect voor de 30km-gasten! De “korte route”, net geen 20km, was lang genoeg om te merken dat er spieren zijn waarvan je het bestaan nog niet kende. Sneeuw, verborgen gaten onder de sneeuw, veel blubber, zogenaamde doorwaadbare plaatsen, glijpartijen, jagers actief in het bos, omvallende bomen. Ook respect voor de genieters die dichterbij de bewoonde wereld bleven; wijze keuze!
Maar och… de pijn aan spieren en voeten waren snel vergeten bij de culinaire verwennerijen, de jacuzzi, een warm honk en de gezelligheid van een goeie borrel aan het eind van de dag.

David en zijn mannen moeten ook regelmatig genoten hebben van het goede van het leven. Eten, drinken, dansen en muziek waren bij de oude Hebreeën belangrijk. Ontmoeten doe je met eten, zakendoen bij het eten, gasten ontvangen; met eten. Genieten is een prettige bijkomstigheid in dit leven, maar… zeker niet het doel voor dit leven. De Spreukenschrijver schrijft: “Jongeman, verheug je in je jeugdigheid, en vrolijk je hart op zolang het jong is. Volg de weg van je hart na en wat goed is in jouw ogen. Maar besef tegelijk dat God je daar uiteindelijk wel op beoordeelt.”(Spr.11:9). Hoe gaan we om met alle mogelijkheden?

Sta eens even stil en denk na over die ontmoeting die je ooit zult hebben met Jezus. Als Hij dan de littekens in Zijn handen en voeten laat zien en zegt “Dit heb ik voor jou gedaan”. Dan zijn jij en ik aan de beurt; “wat deden wij voor Jezus die ten koste van Zijn eigen leven jou en mij redde?”. Dan hoor ik de echo van de woorden van Paulus “Is het niet het minste wat je kunt doen voor Jezus, dat je jouw lichaam (wie je bent en wat je hebt) inzet?”(Rom.12:1-2).
Jezus ging op weg naar Pasen. Hij ging het lijden, de vernedering, de marteling en met uiteindelijk de pijnlijke kruisdood tegemoet, voor jou! Kunnen jij en ik in de tijd richting Pasen een verschil maken met ons leven? Een keuze om b.v. meer van onszelf aan Jezus te geven; meer tijd, meer van onszelf, meer van al het goede dat we dagelijks genieten. Denk nog even aan wat Martin met ons deelde!

Was het keukenteam in het afgelopen weekend niet een klein clubje dat een reuzenwerk neerzette? Wat zou het mooi zijn als mannen samen in de tijd naar Pasen toe, zouden gaan nadenken en bidden met verlangen om voor Jezus een reuzenwerk te mogen doen. Zoals de mannen van David die onverschrokken, met verzuurde benen, buiten adem, het onmogelijke deden; ze namen Jeruzalem in.
Dan is er reden te meer voor culinaire verwennerijen, een jacuzzi, een warm honk en de gezelligheid van een goeie borrel aan het eind van de strijd. Sta eens even stil en vraag jezelf af tijdens deze 40 dagen: wat mag Jezus mij kosten?

Tot volgende week!

Johan