Gelovend knokken?

Op 15 jarige leeftijd ging ik boksen. Touwtje springen, opdrukken, eindeloos op mijn houding letten en stoten oefenen op de zak. Daarna de stootcombinaties om vervolgens de mat op te gaan om te sparren. Af en toe lag ik op de grond te duizelen na een klap te hebben geïncasseerd, maar dat maakte me scherp om aan mijn bescherming te werken. Discipline en controle zijn zeer belangrijk. Na twee jaar sloot de boksschool en ging ik over naar Taekwondo waar nog meer discipline en controle gevraagd werd omdat alleen toucheren is toegestaan en geen rake klappen. Ik had een boksmentaliteit en wilde gaan…, dus kreeg ik tijdens het sparren soms plots een rake en pijnlijke trap van de Taekwondomeester om me weer tot kalmte en controle te brengen. Controle en discipline zijn bij mij geen aangeboren gaven, ADHD wel, en als dat de overhand krijgt verzuim ik om gedisciplineerd te zijn.

Ik heb daarom vaak mentaal moeten knokken om tot een goede stille tijd te komen, en nog raak ik daarvan eenvoudig afgeleid en moet ik dagelijks deze strijd onder ogen zien. Weglopen omdat de oefening soms pijn doet en kiezen voor de makkelijke weg is niet de juiste keuze in vechtsport, en niet de juiste keuze in het volgen van Jezus.
Er is zoveel afleiding en zoveel te doen wat belangrijk is, en ook zoveel in het koninkrijk van God(gemeente) dat aandacht nodig heeft, zoveel mensen die aandacht nodig hebben en zoveel plannen om uit te werken en zoveel films om te bekijken; het is altijd druk! En dan plots kun je het voelen: een rake corrigerende “tik” van meester Jezus. Soms gebruikt Jezus situaties, dingen die ook andere mensen overkomen, om ons terug te brengen naar het hart van aanbidding. Ik begrijp meestal wanneer Jezus een situatie gebruikt om me duidelijk te maken dat Hij mij iedere dag wil ontmoeten en niet alleen op zondag, en dat in die ontmoeting mijn kracht en mijn bescherming ligt. De vraag is, luisteren we naar die roep van Jezus?

Sommige menen tot stilte te komen op de fiets naar werk of in de auto…echt? Waarom zocht Jezus de stilte op? Waarom kon Elia God alleen horen in de stilte? Laat je eigen gedachten je niets wijs maken. Stille tijd ontlopen is veelal een excuus om niet de pijnlijke training hoeven te ondergaan van de confrontatie met dat wat God jou nog wil laten zien wat nog moet veranderen.
Een goed moment van stille tijd voor een ochtendmens is als iedereen nog op bed ligt, en voor een avondmens voor het slapen gaan, gewoon in de hoek van de bank met alleen een leeslampje. Geen afleiding, papieren Bijbel, niet nadenken over alles wat moet gebeuren. Dan eerst opruimen en afstand nemen van datgene waarvan je weet dat God dat niet in Zijn aanwezigheid wil. Dan de Vader en Jezus loven en… luisteren en wachten tot Jezus spreekt. Wachtend met een enkele Bijbeltekst voor ogen… zonder muziek, want dat leidt af. Hoe meer ik dat doe, hoe meer controle de Heilige Geest over mijn leven heeft. Meer vreugde, meer liefde, meer kracht en meer moed voor de momenten in dit aardse leven waar ik in mijn menselijkheid keer na keer knockout ga. Ik daag je uit voor een vechttraining, een ronde sparren, door naar een overdenking te luisteren.

“Op de drempel” naar Psalm 84. Van www.christarosier.nl.

De overdenking van Herman Boon kwam “zomaar” op mijn pad, en ik heb er afgelopen week twee maal naar geluisterd. Ik hoop niet dat je vast zit aan religie, aan kerkelijk gewoontedenken, en alleen wil horen wat in jouw straatje past. Als dat zo is wordt het tijd dat Jezus toegang krijgt tot jouw hele hart, en dat je gaat wandelen in geloof i.p.v. gewoonte. Hermans wijze van presenteren is wellicht anders dan je gewoon bent, maar ik ben erdoor gezegend en aangespoord om verder te oefenen voor de geestelijke bokswedstrijden van dit leven. Want we hebben te strijden, en niet tegen bloed en vlees, maar tegen geestelijke machten die ons doen en denken af willen houden van stille omgang met Jezus. Uit ervaring weet ik: Ik ben liever één dag in Gods voorhoven dan duizend dagen daarbuiten. Beter op de drempel van Gods huis dan wonen in de tenten der goddelozen(Psalm 84). Laat het druk worden op die drempel, en geen corona die ons op afstand houdt.
Klik hier voor de preek van Herman Boon.

Goede training en tot een volgende keer, Johan