Samen uit, samen thuis.

Mijn vriend Avner uit Israël was op legeroefening met zijn team van het Israël Defence Force, naar ik me meen te herinneren een tocht van 100km met bepakking. Er raakte een teamlid gewond, niet zo erg dat hij naar het ziekenhuis moest, maar verder lopen was geen optie. De laatste 30km zou het team hem op een brancard moeten dragen en zijn bepakking en wapen werden verdeeld. Zo droegen de maten de last van de zwakste. Het was samen uit en samen thuis, anders zouden ze de tocht overnieuw moeten doen. Avner zei: “dit waren de zwaarste kilometers van mijn leven”. De tocht waar zijn handen en voeten kapot waren, en hij zijn eigen last moest dragen en die van die ene maat.
Als Jezus de laatste tocht naar Jeruzalem maakt, dan komt Hij door Jericho en ziet Hij dat Zacheüs verlangt naar Hem (Luc.19). Jezus vergeet zijn eigen zorgen op deze reis naar Jeruzalem, met de wetenschap dat Hij zou lijden en gaan sterven, en geeft zijn tijd en aandacht aan Zacheüs. In datzelfde hoofdstuk ziet Jezus dat er in de tempel om geld gehandeld wordt i.p.v. gebeden. Jezus let niet op de gevaren voor Zijn eigen leven, drijft de onheiligheid uit de tempel; Hij vindt Zijn Vader belangrijker en vergeet Zijn eigen last.

Ik voel me wel eens schuldig dat ik niet meer kan doen voor anderen en vraag me dan af “Hoe ver wil ik gaan voor God mijn Vader, hoe ver voor mijn naaste?” Want ergens klopt het niet als ik de wedloop op aarde alleen voor mezelf gelopen heb. Dan ben ik vergeten dat het liefhebben van mijn naaste niet minder is dan God liefhebben. Wie is mijn naaste? Vraag het Samaritaan, vraag het Jezus aan het kruis die hen vergeeft die Hem aan het kruis sloegen. Hij stierf voor ons toen wij nog zondaren waren, vijanden, maar Jezus achtte ons als naaste. Hoe ver wil je gaan voor jouw naaste? Dat kan best zwaar zijn, vraag maar aan Avner, vraag maar aan Jezus. Hoe Hij zijn eigen last moest dragen en die van jou.  Zijn handen en voeten doorboort, en wil maar 1 ding: Vader dat zij bij Mij zijn waar ik ben. Samen uit, samen thuis.

Houd vol en tot volgende week!